Diversiteit

inclusie paradox

Diversiteit gaat over hoeveel (zichtbare en onzichtbare) verschillen we hebben. Diversiteit gaat over aantallen en percentages. Inclusie gaat over hoe we met de diversiteit omgaan. Over waarden, gedrag, cultuur. Zowel diversiteit als inclusie gaan niet vanzelf.

Om diversiteit te benutten is een inclusieve werkcultuur essentieel. Dat wil zeggen: een sfeer en werkwijze waarbij alle aanwezige talenten worden gezien en benut, waar verschillende ideeën worden gehoord en waar niemand op basis van zijn of haar ‘andersheid’ impliciet of expliciet wordt buitengesloten. Gemeenschappelijkheid wordt gecreëerd door individuele- en groepsverschillen en overeenkomsten zichtbaar te maken.

Diversiteit geeft verschillende ideeën, meningen en inzichten cadeau. Flexibel omgaan met tegenstellingen is dan een must. De inclusie paradox is de uitdaging: wees jezelf en pas je aan. Laat je talent zien, wees authentiek, benut je talenten. En zorg tegelijkertijd dat je in de groep past. De vraag is dan: hoeveel diversiteit kun jij aan?

Zet vraagtekens bij de status quo. Altijd. Elke dag. Met de taken en doelen voortdurend in het vizier.